Soms noem ik mijzelf mijn 'ideale cliënt' omdat ik graag veel toepas van de adviezen die ik ook geef.

Dus voor deze blog leek het mij leuk om een aantal van de adviezen te verzamelen.

1. Neem je gewoonten regelmatig onder de loep

Wij mensen doen een hele hoop op de automatische piloot. Daar is niets mis mee, want als we constant moesten denken om adem te halen, de ene voet voor de andere te zetten en na elke hap te slikken dan kwamen we de deur niet eens uit.

Maar we hebben in de loop der jaren ook een hoop gewoonten geleerd die niet (meer) in ons voordeel werken. Altijd een koekje bij de koffie eten; steeds een tweede koekje pakken; een plak kaas opeten waneeer je je boterham aan het beleggen bent.

Regelmatig deze gewoonten onder de loep nemen kan interessant zijn. Zo was ik gewend om koffie met suiker en melk te drinken. De melk ging er snel vanaf, maar de laatste 15 jaar heb ik altijd nog de suiker gebruikt. Een paar maanden geleden ging ik deze gewoonte onder de loep nemen en drink ik sindsdien koffie zwart.

2. Kleine aanpassingen zijn ook aanpassingen

Elke dag 1 plakje kaas uit het vuistje eten tijdens het brood beleggen, wat maakt dat nu uit? Die vraag stelde een cliënt mij nadat hij zijn eetgewoonten op mijn verzoek in kaart had gebracht. Dus ik ging het voor hem uitrekenen.

• 1 plak 48+ kaas van 30 gram is 111 kcal. Stel hij doet dit 5 dagen in de week. Als je die opeet wanneer je lichaam de energie niet nodig heeft levert dus 111 X 260 = 28.860 kcal
• 1 kg lichaamsvet is 7700 kcal
• 28.860 / 7700 = 3,75 kg lichaamsgewicht extra opgeslagen. Reden genoeg voor de cliënt om te stoppen met deze gewoonte.

Ik betrapte mijzelf erop dat ik als ik door de keuken liep om naar bed te gaan altijd nog een hapje uit de pan warm eten snoepte. Waarom? Geen idee, ik zag het en het was erin geslopen (kijk, weer een gewoonte!). 1 hapje stelt op een hele dag niet veel voor maar ik wilde bewuster gaan eten. Niet omdat ik eten zie, maar omdat ik honger heb.   

3. Zin in snaaien om het snaaien? Stel jezelf de vraag: Waar heb ik echt behoefte aan?

Jaren geleden, vlak voor ik overspannen raakte had ik de gewoonte om uit werk bij de supermarkt een zak winegums te halen en die bijna in 1x op te eten. Daarna zat ik propvol, was ik misselijk, voelde ik mij opgeblazen en at ik weinig bij de warme maaltijd. Pas toen ik thuis kwam te zitten kwam de ruimte om te onderzoeken waarom ik dit bleef doen. De conclusie: ik deed werk wat ik niet wilde doen, wat veel energie van mij vroeg en wat ik stressvol vond. Die stress en vermoeidheid vertaalde ik naar ‘zin in snoep’. Maar wat ik nodig had was leuker werk, meer ontspanning en rust.

Nu nog komt de zin in winegums af en toe naar boven. Maar nu weet ik dat dit het signaal van mijn lichaam is dat ik een stapje kalmer aan moet doen en de ontspanning op moet zoeken. Nu maak ik een wandeling, breng ik de bronnen van stress in kaart en maak ik een plan van aanpak hoe ik hier mee om wil gaan.

4. Altijd 1 ingevroren complete maaltijd in de diepvries (voor het geval dat)

Vlak voor mijn bevalling zijn we thuis flink gaan uitpakken met het invriezen van maaltijden. We hadden tenslotte alle verhalen gehoord over je handen vol hebben aan de baby; slecht slapen; moe zijn en noem het maar op. Gelukkig viel dit reuze mee en stond ik binnen een week weer achter het fornuis omdat ik een versgekookte maaltijd begon te missen na 5 dagen eten opwarmen.

Toch hebben we sindsdien altijd meerdere maaltijden ingevroren op voorraad, ‘voor het geval dat’:

Voor het geval ik een avondspreekuur heb en ik niet voor 2 dagen heb gekookt; Voor het geval we geen zin hebben om te koken; voor het geval er weinig tijd is en noem het maar op. Soms gaan er weken voorbij zonder dat we iets gebruiken. Andere keren halen we 1-2 keer per week iets uit de diepvries. Ik merk dat ik het vooral het een fijn en rustgevend idee vind dat we het in huis hebben ‘ voor het geval dat’.

Zo hoef ik mij op stressvolle momenten mij óók niet nog eens met het eten bezig te houden. Dit geeft mij ruimte in mijn hoofd.