Als kind speelde ik met de wipwap graag het volgende spelletje: ik ging in het midden van de wipwap staan en probeerde beide zijdes van de grond te krijgen en zo stil mogelijk in de lucht te houden.

Het lukte steeds maar tijdelijk. Een keertje iets teveel druk met 1 been zetten en de wipwap kiepte direct door; vervolgens overcompenseren en hij knalde op de grond!

Er dan tijdig van af springen om een val te voorkomen was dan het volgende kunstje :)

Nu ben ik volwassen en ben ik nog steeds op zoek naar balans:

• Balans tussen werk en ontspanning
• Balans vinden in een lichaam dat steeds harder moet werken maar elk jaar een beetje minder energievoorraad lijkt te hebben
• Balans in het vinden van tijd voor voor mijn hobby’s terwijl een peuter steeds mijn aandacht wil vragen 

Het een gaat makkelijk dan het ander. Ik heb ook meer oefening nodig in het één vergeleken met het ander. Dus ik weet dat ik met de tijd en veel blijven oefenen er vanzelf zal komen.

Maar sommige dagen baal ik. Dan kom ik wéér niet toe aan wat ik graag wilde doen. De dagen hebben véél te weinig uren! En aan het einde van de gemiddelde doordeweekse dag ben ik moe en wil ik vooral slapen.

Juist dan de balans vinden in wat ik wil doen en wat haalbaar is, is een kunst op zich. Het is dan verleidelijk om mijzelf heel zielig te vinden en bij de pakken neer te gaan zitten.

Dit zie ik terug in mijn spreekkamer. De frustraties wanneer het niet lukt. Het balen. Bij de pakken neerzitten betekent dan ook vaak: troost zoeken in eten. Chocolade, koekjes, snoepjes en noem maar op.

Maar ik zie dan tegenover mij vaak een vrouw die niet in balans is. Die alleen in uitersten lijkt te leven. Het gaat OF fantastisch OF helemaal niet!

Ze gaat er 100% voor! Minder kan gewoonweg niet. Een kleine tegenslag betekent volledig falen.

Met deze vrouwen op zoek gaan naar de middenweg vind ik een van de leukste dingen om te doen. Om ze te laten inzien dat ‘okee’ vaak ook meer dan genoeg is. Dat ze ook dan komen waar ze naartoe willen werken. Dat er morgen weer een nieuwe dag is. Dat ze van niemand een medaille krijgen als ze telkens maar weer tot hun uiterste kunnen gaan.

En opeens lukt het ze. Er komt steeds meer rust in hun ogen. Tegenslagen brengt ze niet meer zo van slag als dat het eerder deed. De baalmomenten worden makkelijker geaccepteerd en zijn niet meer een aanleiding tot eten. Ze komen steeds meer in balans.

In bijna elke plaats in een speeltuin. Met een wipwap. Loop er de volgende keer niet aan voorbij, maar probeer eens mijn spelletje.