•  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Eten uit onrust, hoe het ook anders kan

Een donderdagavond 6 maanden geleden

Het is donderdagavond. Ik heb net mijn laatste werkdag van de week achter de rug. Manlief T. is, zoals elke donderdagavond, weg van huis. De kleine ligt in bed en ik ben klaar om van mijn vrije avond te genieten. Ik ga op de bank zitten met de intentie een film op te zetten en eens lekker achterover te gaan hangen. Met een kop thee in de hand scroll ik door het menu van Netflix, maar kan geen film vinden die mij aanspreekt. Ik zet toch maar wat op maar merk dat ik er niet bij ben, op mijn mobiel kijk ik door mijn Facebook-feed zonder echt op te letten, ik ga naar Instagram en scroll langs de foto’s, like er een paar en vergeet direct wat ik heb gezien. Ik merk dat ik nergens mijn gedachten erbij kan houden.

Ik kan ook niet meer op de bank zitten! Ik word rusteloos. Ik sta op van de bank en loop naar de keuken. Wat wil ik? Ik kijk in de koelkast, loop door naar de voorraadkast. Er is, zoals ik weet, niets waar ik echt zin in heb. Toch pak ik iets. Dadels of rozijnen. Een stukje worst of kaas. Het maakt eigenlijk niets uit. Ik eet het op, maar het is niet het goede. De onrust blijft. Met een (te) volle maag ga ik naar bed, terwijl ik nog steeds iets mis.

Een donderdagavond nu

Het is donderdagavond. Ik heb net mijn laatste werkdag van de week achter de rug. Manlief T. is, zoals elke donderdagavond, weg van huis. De kleine ligt in bed en ik ga rommelen in huis. Ik ruim de woonkamer op, geef de planten water. Ik bereid de warme hapjes voor mijn dochter voor en maak de keuken schoon. Ondertussen loop ik af en toe naar mijn laptop om ideeën voor blogs  te noteren en wat werkgerelateerde klusjes af te ronden. Als ik iets op TV kijk dan vouw ik ondertussen de was. Op Netflix worden geen films maar series op herhaling gezet omdat ik toch regelmatig de kamer uitloop. Ik ga tevreden en voldaan naar bed.

Wat is er veranderd?

Toen ik (eindelijk) opmerkte dat steeds hetzelfde patroon op de donderdagavond plaatsvond (en ook alleen op de donderdagavond) vroeg ik mij het volgende af:

  • Wat ervaar ik op dit moment?
  • Waar komt die onrust vandaan?
  • Wat heb ik nu écht nodig?

Wat ervaar ik op dit moment?

Ik heb de verwachting om een avond te gaan ontspannen, maar ik merk dat ik niet kan ontspannen. Ik baal hiervan en de onrust neemt toe.

Waar komt die onrust vandaan?

Ik zit nog in de ‘werkmodus’: ik heb 4 dagen gewerkt, en de laatste dag zoveel mogelijk werk afgekregen zodat ik op de vrijdag niet nog werk hoef af te maken. Dit zorgt dat ontspannen lastig voor mij is.

Wat heb ik nu écht nodig?

Mijn conclusie is: Ik heb meer tijd nodig om uit de werkmodus te komen! Ik accepteer dit nu eindelijk en de donderdagavond is een ‘rommelavond’ geworden. Het kan van week tot week verschillen, maar ik ben met kleine, simpele klusjes bezig. De ene week schrijf ik een blog verder uit of doe ik de administratie, de andere keer maak ik schoon of probeer ik een recept uit.

Wat heeft dit mij opgeleverd?

Om te beginnen, geen gesnaai meer! Maar nog belangrijker: op de vrijdag heb ik meer tijd voor mij en mijn dochtertje om gezellig samen een dag door te brengen omdat ik een aantal huishoudelijke taken al heb gedaan.

Hoe heb ik dit gedaan?

Bovenstaande zijn de eerste 3 stappen van het Emotie-eten de Baas traject. Herken jij jezelf in het bovenstaande?

Kom dan langs voor een gratis kennismakingsconsult om samen te kijken of dit traject bij je past. Ook bij een reguliere begeleiding gebruik ik graag de stappen van Emotie-eten De Baas© omdat ik ook zelf het effect van heb gemerkt.

Als je deze site wilt gebruiken dan accepteer je automatisch onze (calorievrije) cookies.