•  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

De 4 belangrijkste dingen over eten die jij van je kind(eren) kan leren

Er zijn zoveel blogs over hoe je je kinderen aan de groenten kan krijgen of beter leert eten. Maar wij volwassenen kunnen ook heel wat van onze kleintjes leren!

1. Eet in je eigen tempo

Ik wist niet dat één sneetje brood in ‘slechts’ 15 minuten kon worden opgegeten... tot ik meemaakte dat mijn madammeke persé zelf wilde eten. Stukje brood eerst in het oor, over de haren wrijven, en dan in de mond! En herhaal... Tussendoor kraaien naar de kat, naar buiten kijken en even rustig kauwen. En dan pas het volgende stukje.

 

Absoluut niet te pushen in haar eettempo. Wel zo gezond eigenlijk...

2. Stop wanneer je vol zit

“Eet je bord leeg.” Als diëtist vind ik dat de grootste fout die je kan maken op eetgebied. Want het is heel goed om te luisteren naar je maag en te stoppen als je vol raakt. Natuurlijk is het mogelijk dat je kind niet wil eten omdat ze het eten niet lekker vinden. Maar ook dan werkt dwingen in de meeste gevallen averechts.

 

Vol = vol. Dus dan stopt een kind. Doe jij dat ook?

3. Geef je volle aandacht aan de kleine dingen

Kinderen hebben mindfulness volledig onder de knie. Minutenlang bezig zijn met een speeltje, bloempje of in het geval van mijn popje, labeltjes. Labeltjes aan knuffels, labeltjes aan kleren en labeltjes aan slabbetjes krijgen haar volledige aandacht. Ook eten doet ze met alle aandacht. Ze bestudeert haar hapje, ruikt er aan, voelt met haar vingertjes het verschil in structuur. De lepel onderzoeken door die in haar mond te stoppen, met of zonder eten er op.

 

Wanneer heb jij voor het laatst iets je volledige aandacht gegeven?

4. Ben je verdrietig, wees dan verdrietig. Maar blijf er niet in hangen

Of boosheid, frustratie of een andere emotie waar je moeite mee hebt. Mijn kleine hamster heeft het kruipen nog lang niet onder de knie, dus als iets voor haar neus ligt, net buiten grijpbereik dan zie ik de frustratie opbouwen... tot ze boos ontploft en de frustraantjes gaan vloeien.

Maar een knuffel, wat afleiding in de vorm van een ander speeltje, of de kat die net langs loopt en het is alweer vergeten. En het is zeker niet zo dat ze een koekje wil om haar frustratie “weg te eten”.

 

Kun jij dat? Je emoties voelen en dan volledig loslaten?

 

Mijn kleine spruit is vandaag 1 jaar oud geworden. Ik kan niet wachten wat ze mij de komende jaren gaat leren!