•  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

De diëtist gaat afvallen Deel 15 – Tussenevaluatie, neem jij de tijd om ook eens stil te staan?

Weer tijd voor een weegmoment:

De vorige keer woog ik: 83,8 kg

Vandaag woog ik: 82,8 kg


Kijk! Nu begint het leuk te worden!

 

Tijd om stil te staan, terug te blikken naar de afgelopen weken en vooruit te kijken naar de komende weken. Het is al 15 weken geleden sinds ik ben begonnen met bloggen!

En als je mijn eerste blog erbij pakt: dan lees je dat het mijn doel was om 10 kg al kwijt te zijn.

 

Waarmee ben ik begonnen: 86 kg

Dus van de 10 kg die ik af wilde vallen ben ik er welgeteld 3 kg kwijt.


O jee, dat is niet best.


Of toch wel?


Want in de afgelopen 15 weken heb ik ook:

  • Flink mijn conditie verbeterd (mijn buikspieren werken weer!) waardoor ik me een stuk fitter voel
  • Ik pas mijn oude broeken weer!
  • Ontzettend veel lol gehad aan het schrijven van deze blogs
  • Leuke reacties gekregen van mensen
  • En ontdekt dat zorgen voor 2 kinderen toch echt een stuk zwaarder is dan 1, en wanneer je man dan ook een paar weken uitvalt het echt aanpoten is!

 

En dit is iets wat een getal op de weegschaal nooit heeft aangegeven, niet kan aangeven en ook nooit zal aangeven.

Vooruitkijken naar de komende weken

Dus 10 kg afvallen in 15 weken met een kleine baby, een eigen bedrijf en alles erom heen was een leuk idee, maar in de praktijk is het niet gelukt. Hoe nu verder?


Nou, gewoon doorgaan!


Dat mijn doel te hoog gegrepen was is wel duidelijk geworden. Ik heb blijkbaar onrealistische verwachtingen aan mijzelf gesteld. Maar ik voel me goed, ik ben in centimeters flink geminderd en ik verwacht dat ik hoe dan ook op mijn oude gewicht ga komen. Het is mij tenslotte ook de eerste keer gelukt. Dus ik ga de tijd nemen die mijn lichaam nodig lijkt te hebben. Wat ik doe werkt, want ik val af. Maar meer de tijd ervoor nemen is het belangrijkste punt wat ik bij moet stellen voor de komende weken.


Want hoe graag ik ook iets wil, het is mijn lichaam die het voor elkaar moet krijgen. Dus het enige waar ik ECHT invloed op heb is: geef ik mijn lichaam wat het nodig heeft? 

Durf jij stil te staan?

Ik merk bij veel vrouwen in de praktijk dat dit (te) weinig wordt gedaan. Sommige vrouwen doen er zelfs (onbewust) alles aan om maar niet stil te hoeven staan en na te gaan denken.

Na te denken over hoe ze hun dag hebben ervaren; of ze tevreden zijn met de inhoud van hun leven; of de verwachtingen die ze aan zichzelf stellen wel redelijk zijn;

 

En ook: als ze willen afvallen ze het wel op de juiste manier aanpakken.

En dat begint met:

Hoe ben je op je huidige gewicht terecht gekomen?

En daar zit voor veel vrouwen de pijn: Hoe heb IK het zover laten komen?

  • Waarom heb ik mijn ogen gesloten voor het overgewicht?
  • Waarom ben ik niet eerder gestart met afvallen?
  • Waarom kan ik de kilo’s er niet vanaf houden?


 

Maar als je jezelf deze vragen niet durft te stellen (en daarmee de pijn accepteren die erbij hoort: spijt, boosheid, verdriet enz)

dan kom je ook niet bij het antwoord:

  • Ik was aan het overleven door te moeten zorg voor mijn acuut ziek kind / ouder / partner
  • Ik ben niet eerder gestart omdat ik onbewust te hoge eisen stelde en bij voorbaat al was overtuigd dat ik zou falen
  • Ik blijf maar weer aankomen in gewicht omdat ik afval met ongezonde crash diëten


En dan vind ik het elke keer weer zo jammer dat ze niet eerder een afspraak hebben gemaakt met mij of een collega-diëtist. Want ergens denken we allemaal dat we het maar in ons eentje moet lukken. Terwijl dit niet hoeft en ook niet eens kan.


 

Ik heb zelf ook hulptroepen ingeschakeld:

  • Ik heb bewust in de sportschool gesport om ervoor te zorgen dat ik het ook echt ging  doen
  • Ik ben bij de fysio langs geweest ter controle of mijn bekken wel goed hersteld waren
  • Ik overleg met mijn man wanneer ik ga sporten in het weekend wanneer het doordeweeks niet 2x is gelukt om


 

En bij geen enkel punt ging het door mij heen: jeetje, dit moet ik toch zelf wel kunnen doen in mijn eentje?


En ja, ik had er echt wel een beetje de pee erin dat het me niet is gelukt, maar wat schiet ik ermee op om mijzelf te blijven veroordelen? Aan het einde van de dag zal dat gewicht op de weegschaal me gestolen worden.

 

Dus als een diëtist niet eens 10 kg in 15 weken kan afvallen, waarom zou het jou WEL persé moeten lukken?

 

Wees milder naar jezelf toe, neem de tijd om voor jezelf te zorgen, en schakel hulptroepen in.

Als je deze site wilt gebruiken dan accepteer je automatisch onze (calorievrije) cookies.